W artystycznej Utopii każde dzieło teatralne byłoby zarzewiem buntu i wywoływałoby realną, spektakularną zmianę jak &bdquo bitwa o Hernaniego&rdquo czy zdjęcie z afisza Dejmkowskich Dziadó w. Pojawiające się w tytule tomu hasło &bdquo teatr zaangażowany&rdquo odsyła automatycznie do znacznie szerszego kulturowego kontekstu &ndash napięcia między etyką a estetyką. Pytanie o autonomię sztuki, stopień jej wyemancypowania względem przestrzeni społecznej czy szeroko rozumianej sfery politycznej padało nie raz, pomimo to ciągle powraca jako problem determinujący ogląd twó rczości artystycznej. Koncepcja tomu i jego przekrojowa struktura opierają się na wspó łczesnej dynamice zjawiska. Autorami tekstó w są historycy, teoretycy i praktycy teatru, niezależni dziennikarze. Tę mnogość perspektyw pogłębia aspekt dla analizy dzieła teatralnego fundamentalny &ndash ró wnoczesność aktu kreacji i percepcji. W książce uwzględniona została ta podwó jna optyka spojrzenie &bdquo kreatoró w&rdquo wspó łgra z dekodowaniem przejawó w zaangażowania teatru przez &bdquo odbiorcó w&rdquo , krytykó w i badaczy.
Wydaje się oczywiste, że „teatr zaangażowany&rdquo w tym szerokim znaczeniu wykracza już dzisiaj poza sferę tradycyjnie rozumianej sztuki i teatru, znajduje szczegó lnie dobre warunki rozwoju w Polsce i innych krajach za sprawą wielu zwrotó w (społecznego, performatywnego), co oczywiste, ale także w związku z postępującym procesem demokratyzacji społeczeństwa, wymagającym jego aktywności i oporu wobec ró żnych ośrodkó w władzy a to testuje się najlepiej w teatrze (&hellip ), któ ry i jako sztuka, i jako instytucja, wreszcie najogó lniej jako praktyka kulturowa opiera się po prostu na wspó łobcowaniu bliźnich.
[z recenzji dr hab. Doroty Fox]
